تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و چهل و چهارم :
من کلافه پنجره را پایین زدم تا هوای ماشین عوض شود و گفتم:
- من نمیدونم الان که همه چیز واضحه، چرا این مسخره بازی رو تموم نمیکنن؟ مگه قرار نبود این شاهینیفر همه چیز رو بگه؟ برای چی پس سرگرد بابایی رفت سراغش؟
محیا که راه افتاده بود و داشت از خیابان بیمارستان خارج میشد گفت:
- فکر نکنم بخوان چیزی به مردم بگن. شنیدی که سروان غلامی چی گفت. به مردم چی بگیم، بگیم خانوادهشون مری

لطفا صبر کنید...

نفیسه
0عالی بود